DE VROLIJKE MOSLIM ;)

"The West won the world not by the superiority of its ideas or values or religion but rather by its superiority in applying organized violence. Westerners often forget this fact, non-Westerners never do." Samuel P. Huntington

maandag, november 21, 2005

Een reisverhaal van R.Boerleider: Vuarnet Sunglasses € 140,-

Na 'n week van volop heavy feesten in Anjuna Beach, dé techno trance party scene van Goa, besluit ik om lekker te gaan uitrusten, in het pittoreske plaatsje Arambol ten noorden van Goa.

Dichtbij Arambol ligt het maagdelijke zinnenprikkelende strand Querim Beach met haar azuur blauwe zee en goudgeel zand,waar ik eigenlijk naar op weg ben, het strand 'Querim Beach',is slechts te bereiken, via Arambol door middel van 'n smal weggetje door 'n woud van torenhoge palmbomen.

Op 'Querim Beach' bevinden zich maar 'n paar strandhutjes.
De techno trance beats van DJ 'Goa Gil' dreunen nog vét na in mijn trommelvliezen, het koste me 'n paar dagen, om 'n hutje op Querim Beach te bemachtigen, maar.....het was me dan éin-de-lijk gelukt.


Vroeg in de ochtend vertrek ik vanuit Anjuna Beach, het moet twee of drie dagen geleden zijn geweest, dat ik voor het laatst heb geslapen, dus koste het mij geen enkele moeite om de eerste bus te pakken richting Mapusa (spreek uit:'Mapsa') Mapusa is de belangrijkste en dichtstbevolkte stad in het noorden van Goa, de stad waar je naar toe moet gaan, voor het inkopen van supplies als je 'n ware backpacker bent, en verblijft in Anjuna of Vegator Beach. Mapusa is ook het noordelijke knooppunt van Goa, waar de busdiensten samen komen op de Kadamba Bus stand.

Voor 15 Rupee neem ik de bus van Anjuna Beach naar Mapusa,de dagen zonder slaap beginnen in de opkomende tergende zon langzaam maar zeker hun tol te eisen, van de meest simpele dagelijkse handelingen snap ik soms werkelijk hé-lé-máál niks meer!! Zo betrapte ik mijzelf er in de vroege ochtend op, dat ik zéker 'n kwartier of langer?? Naar mijn, als 'n ruimteschip uitziende 'OralB double action CLX 6700 intergrated anti toothplaque advanced flexbrush total controle hygiene system2' tandenborstel aan het staren was.

In Mapusa aangekomen besluit ik 'n ontbijt te nuttigen bestaande uit 'n kopje Chai(Chai is een kopje Indiase thee ter grootte van wat de westerlingen kennen als 'n kopje espresso,een kopje Chai bestaat uit vollemelk,kilo's suiker, en 'n klein beetje gekookt water, dit goedje kost maar 5 Rupee en smaakt dus mierzoet, als je er maar genoeg van drinkt,ga je het uiteindelijk wel lekker vinden.)

Vier kopjes Chai later, en ik kan er weer tegen,ik verlaat de lunchroom, en loop naar de Kadamba busstand.......Chaotische drukte,over en weer geschreeuw, overvolle bussen,
ondoorzichtige wolken van opwaaiend stof veroorzaakt door de vertrekkende bussen, de dorre grond en de stofwolken hebben de zelfde kleur als 'n gravel tennisbaan. Ik zet me Vuarnet zonnebril op,en trek me T-shirt tot over me neus.

Buschauffeurs schreeuwen naar me, roepen plaatsen die ik nauwelijks kan verstaan. Arambol!! Arambol!! Schreeuw ik terug.


Als kuddevee word ik in de bus, met eindbestemming Arambol geduwd, ik krijg nog nét de kans me backpack,op 'n stapel tassen te gooien, en neem plaats op 'n bankje dat waarschijnlijk is ontworpen voor lilliputters,kan me benen nauwelijks kwijt! Voordat de bus vertrekt, zit ik al 'n dik halfuur te plakken en te zweten bij het raam, de zon richt haar laserstralen op volle sterkte tegen de ramen van de bus,de bus wordt steeds voller en warmer,de twee laatste passagiers kunnen de bus niet meer in, en houden zich staande op de laatste traptrede van de ingang, ze houden zich vast aan de handvaten van de openstaande deur, de chauffeur komt dan eindelijk naar binnen, wringt zich als 'n slang tussen de mensen door,en start de oude ronkende dieselmotor, de bus komt tergend langzaam op gang, een zuchtje warme wind waait naar binnen, en zorgt ogenschijnlijk voor wat verkoeling in de sauna.

De compagnon van de buschauffeur, meneer scharminkel met grote snor verkoopt de kaartjes in de bus,ook hij glipt als 'n slang tussen de mensen door....Twentéé Rupéé Arambol! Arambol twentéé Rupéé! (snauwt hij mij vlug toe in 'n grappig klinkend Indiaas/Engels accent) Ik betaal, neem 'n slok water.......iedere slok water zet mijn lichaam direct om in zweet,ik transpireer als 'n waterval, 'n dik uur later 'Arambol' 'Arambol' ,schreeuwt meneer scharminkel uit volle kippenborst!! Ik snel naar mijn backpack,vlug ik zet mijn zonnebril af, en hang hem aan 'n pootje aan mijn T-shirt,in de bus had ik besloten om slechts één dag in Arambol te blijven, en daarna mijn weg te vervolgen naar Querim Beach.

Ik wurm me naar mijn backpack die nu onderop is komen te liggen,ik buk voorover en moet eerst kilo's aan tassen,pakketten,balenrijst en stapels kleding verplaatsen voor ik mijn backpack kan pakken,na deze korte maar hefige fitness inspanning sta ik dan eindelijk buiten, de bushalte is nabij 'n kruispunt de bus rijd verder, Arambol bleek dus niet de eindhalte te zijn.

Ik kijk de bus nog na........en zie, hoe de bus na enkele minuten als 'n stipje achter de horizon verdwijnt.

5 autorickshaw's komen met grote snelheid op me af gereden 'business is business' in India ('n autorickshaw is 'n in de kleuren geel met zwart gespoten overkapt driewielertje, met een zéér lawaaierig power motortje, de autorickshaw bereikt 'n aardige snelheid, sommige autorickshaw's halen makkelijk de 80km p.u.
De bestuurder zit voorin in het midden,de passagiers achterin op 'n 2 zits bankje) Ik geef aan, dat ik nog ff op adem wil komen, en wil mijn zonnebril pakken...........mijn bril?? "W-w-waar is mijn Vuarnet.......??"

H-h-hij i-i-s w-weg!!! "Oooh mijn God!!" Me Vuarnet zonnebril van €140 Euro is weg!! Ik was te lui om me Vuarnet aan 'n koortje te hangen, wat nú?.....What the 'fuck' moet ik nu!? Me maag draait zich drie keer om,me strot voelt nog droger aan, dan de Sahel woestijn!!

Klam zweet in mijn handpalmen, ik leg de situatie uit aan de rickshaw man, die begrijpt er niks van,hij kijkt me aan alsof-ie water ziet branden!! Ik flip zwáár de pan uit, de zon staat al voor de volle 100% op me bolletje te schijnen, de zon schijnt zo vél in India, dat ik vrijwel direct door het voortdurend knijpen met me ogen een onverdraaglijke hoofdpijn voel opkomen, ik koop in 'n winkeltje een gare toeristen zonnebril voor 50 Rupee, en ga in gedrukte gemoedstoestand naar mijn guesthouse, tijdens de busrit had ik in de 'lonelyplanet Goa' mijn keuze laten vallen op het Ave Maria guesthouse, de rickshaw brengt me er heen, de bestuurder praat maar onophoudelijk door,vraagt me wie ik ben, waar ik vandaan kom.

You Africa? You South Africa man? Many South Africa men in India now!! You hè fo business?? If you fo plaesure? I know nice girlygirls cheap price one's, special fo you South Africa man hahahahaha!!

Ik antwoord niks, hé-lé-máál niks..........10 minuten later komen we aan bij het 'Ave Maria' Guesthouse.

In een stemming van 'n naderende depressie, vertel ik tijdens de checkin, aan de eigenaar van het Ave Maria guesthouse, wat voor onheil mij nét was overkomen, in de bus op weg naar Arambol.....Which bus?? Where did you get of bus? Why didn't you thel me this before?? How long ago was this?? Ik was flabbergast door al zijn vragen wat was hij van plan??

Hij roept zijn vrouw, en zegt tegen haar: We are going on the motor bike, the boy forgot his sunglasses in de bus, i think i know the direction of the bus so we are going away now, snel grist hij de sleutels van de motor en voor ik het wist waren we op hoge snelheid onderweg naar de halte waar ik was uitgestapt...........daar aangekomen sprak hij 'n paar autorickshaw drivers aan, en andere omstanders, ik had inmiddels de hoop allang opgegeven, wie zou er nou niet een Vuarnetzonnebril van €140,- Euro houden?

Met 'n snelheid van 120/140km p.u. raasden we zonder helm op de motor over de vermoedelijke weg die de bus met mijn Vuarnet zonnebril zou hebben afgelegd, onderweg passeerden we 'n soortgelijke bus, we gingen voor de bus rijden een wenkte de bus chauffeur te stoppen, na 'n korte inspectie bleek dit niet de bus te zijn, het was immers al meer dan half uur geleden dan ik mijn Vuarnet zonnebril Catfish model van €140,- Euro was verloren, van €140,- Euro kan je in India 4 maanden in je levens onderhoud voorzien, bij eventuele verkoop van de Vuarnet zonnebril dus.

Als het geluk met ons was, zouden we de bus nog op het eindstation moeten treffen, de bus die we tegenhielden zou bij aankomst op het eindpunt, de andere bus waar in ik mijn Vuarnet had verloren doen vertrekken, met 'n dikke 140km p.u. vlogen we zigzaggend,het slome verkeer inhalend,en het tegemoet komende verkeer ontwijkend over de smalle tweebaans weg.

Na twintig minuten, kwamen we aan bij een dorpje....I-i-ik zag de bus staan,herkende scharminkel met grote snor, en de buschauffeur! Meneer Ave Maria vroeg mij: Is this the bus you came in?......Yes sir, this is the bus! We stapten van de motor, en liepen op scharminkel en de buschauffeur af, snorremans herkende mij vrijwel direct, meneer Ave Maria vroeg of ze misschien een zonnebril hadden gevonden.............(Tot mijn stomme verbazing!!) H-h-het bleek óók nog is zo te zijn!! De buschauffeur keerde om, liep z'n bushokje in, en kwam enige minuten later, terug met mijn Vuarnet zonnebril in zijn handen...!!!

Ik sprong een gat in de lucht van blijdschap,gaf snorremans en de buschauffeur elk 400 Rupee, kocht voor omstanders drinken en ijsjes.

In Nederland zou ik mijn Vuarnet zéker kwijt zijn geweest.
Een oud dametje had bij het pakken van haar bagage, mijn zonnebril zien liggen en hem aan de buschauffeur gegeven.

Bij aankomst in mijn kamer in het Ave Maria guesthouse, bevestigde ik meteen een koortje aan mijn zonnebril, met 'n ijskoud Kingfisher biertje van 'n halve liter, en....met me Vuarnet aan een koortje om mijn nek, dronk ik op het dakterras van het Ave Maria op de goede afloop........



Goa/India december 2004.

Rbrt.